संपूर्ण कथा वाचण्यासाठी ब्लॉग पोस्ट च्या शीर्षकावर क्लीक करा.

Saturday, February 20, 2010

Marathi Sex stories - ब्ल्यू फिल्म - 1

"हाम राकेश, तैयार है ना तू? शा~म्ट रेडी है. और शर्मिला, क~म्मेरा झूम करेगा ना तब बराबर फैला के रखना, समझी क्या? आतमम्दल्या गुलाबी भागाचा शा~म्ट नीट आला पायजेल. हाम ऐसेहीच फैला के रख. अबे ओ रामू, इस राकेशका थोबडा बीचमे तो नही आ रहा है ना? नही तो सब मेहनत जायेगी गम्धी की गाम्ड मे. मघाशी सूपर कमशा~म्ट मिला रहता. पण तुझी ही लाईटची वायर मध्ये कडमडली. च्यायची कटकट. जरा लम्बी वायर क्यूम नही वापरता तू? ऐन टाईम पर बिगाड झाला सारा. राकेशचा सगळा माल झडून गेला होता तुझ्या वायरचा गुम्ता सोडवेपर्यम्त. गधा कहीम का! आता पुन्हा तसा गाढा माल येणार आहे का? पहली धार का माल अच्छा होता है. ओ गुलाबो तु दहीमे थोडा श~मंपू मिलाकर ला. चल आज ऐसेही काम चला लेम्गे. रामू, निचेसे उपर आना प~म्न करते हुए, समझा?" अय्यर साहेब भराभर सुचना देत होते.



आणि मी मात्र कपाळावर हात मारून बसलो होतो. पम्धरा मिनिटापूर्वीच मी गळालो होतो पण अय्यर साहेबाम्नी साम्गितल्याप्रमाणे शर्मीलाच्या छातीवर अन तोम्डावर नव्हे. तिच्या भोकातून लवडा बाहेर खेचून वर तिच्या तोम्डावर उडवायला म्हणून सरकत होतो तोच रामूच्या लाईटची वायर माझ्या पायात अडकली अन ऐन वेळी मी खाली पडलो. एकदा सुटलेली पिचकारी रोखून धरायला आपण काही योगी पुरुष वगैरे नाही! साधा ब्ल्यू फिल्ममध्ये काम करणारा ’अ~म्क्टर’ आहे मी. आठवडाभर मूठ न मारता शर्मिलाच्या छातीसाठी राखून ठेवलेले घट्ट वीर्य फ्लोअरवर साम्डून गेले अन आता माझा अगदी सुस्त झाला होता. पण अय्यर साहेब घाई करत होते. त्याम्चम्ही बरोबरच आहे म्हणा! एवढी सगळी जमवाजमव करून झाल्यानम्तर शुटिम्ग न करताच प~म्क‍अप करणे कसे शक्य आहे?

हे असे नेहमीचेच आहे. कधीमधी काम मिळतम ह्या धम्द्यात. गेल्या आठवड्यात अय्यरसाहेबाम्चा निरोप आला होता आजच्या शुटिम्गबद्दल. त्यामुळेच तर मी आठवडाभर मुठ्ठ्या न मारता माल जमा केला होता. पण हे वायर प्रकरण घडले अन त्यामुळे ब्ल्यू फिलंअचे ग्राहक पसम्त करतात तसला गाढा माल माझ्याकडे उरला नव्हता. अशा वेळी श~मंपू आणि दःयाचे मिश्रण वापरतात आमच्या धम्द्यात. श~मंपूमुळे दही चिकासारखम चिकट होतम पण तरीही दुधासारखम एकजीव होत नाही. जवळ जवळ ख~र्या चिकासारखम्च दिसतम. तुंहा बघणा~र्याम्ना वाटतम की किती घट्ट वीर्य ओततोय हा माणूस! फिल्ममध्ये वास येत नाही म्हणून बरम्य.

गुलाबोने पिचकारीत आणलेले श~मंपू आणि दःयाचे मिश्रण अय्यर साहेब फ्रेमच्या बाहेर उभे राहून शर्मिलाच्या तोम्डावर टाकू लागले अन रामू शुटिम्ग करू लागला. क्लोज-अप मध्ये अर्थातच पिचकारी दिसत नव्हती. फक्त शर्मिलाच्या चेह~र्यावर गचागच उडणारे खोटे खोटे वीर्य. अन नम्तर गुलाबोने खूप प्रयत्न करून कसाबसा उठवलेल्या माझ्या लम्डाचे काही शा~म्ट्स घेतले अय्यर साहेबाम्नी. एडिटिम्ग करून झाल्यानम्तर मीच झडतोय असे वाटेल बघणा~र्याम्ना. तसम माझम वय काही फार नाही. असेल फारतर पम्चवीसेक वर्षाम्चम. पण तरीदेखील माझा लम्ड उठवायला गुलाबोला प्रयत्न करावा लागला ह्याचम कुणाला आश्चर्य वाटायला नको. नेहमी नेहमी त्याच त्या राम्डाम्ची फाकलेली भोके बघून होतम असम आमच्या धम्द्यात.

तुंहाला वाटतम तसम नसतम इथे. धकाधकीचे जीवन असते. त्यातच पोलिसाम्चा ससेमिरा सतत पाठीशी लागलेला. आज धारावीच्या झोपडपट्टीतून धावपळ करीत इथे मुलूम्डच्या स्टुडिओमध्ये आलो होतो दुपारी बारा वाजता. स्टुडिओ म्हणजे टिनाच्या पत्र्याची एक खोली. मुलूम्डमध्ये एका वस्तीत भाड्याने घेतलेली. कधी ती खोली सोडून जावे लागेल ते माहिती नाही. आजूबाजूच्या कुणाला कुणकुण लागली की आली पोलीसाम्ची धाड. तरी अय्यर साहेबाम्चे पोलीसाम्शी चाम्गले सम्बम्ध आहेत म्हणून बरे.

कसे असणार नाहीत सम्बम्ध चाम्गले? ब्ल्यूफिल्ममध्ये काम करणा~र्या पोरी पोलीसाम्च्या सेवेसाठी नियमीत पाठवतात ना साहेब. वाट्टेल तसे घोळवतात त्या पोरीम्ना पोलीस अधिकारी. तिघे तिघे चढतात एकेका पोरीवर. पण नवीन इम्स्पेक्टर बदलून आला की तो दाखवण्यापुरती काम होईना एखादी धाड घालतोच. कुठून येऊन ह्या धम्द्यात फसलोय असे झालेय मला अगदी. तुंही म्हणाल की मी हे काय बोलतो आहे? माझ्या जागी ब्ल्यूफिल्ममध्ये काम करायला तुंही एका पायावर तयार व्हाल ह्याची खात्री आहे माझी. तुंहाला वाटत असेल की व्वा, काय मज्जा आहे! रोज नव्या नव्या मुली झवायला मिळतात. वरून पैसेसुद्धा! पण मित्राम्नो, माझे ऐका जरा. चुकूनही ह्या धम्द्यात येऊ नका. तुमच्या आयाबहिणीम्ना दूर ठेवा असल्या कामापासून आणि तुंही स्वत:सुद्धा असला विचार मनात आणू नका.

विश्वास नाही बसत ना? थाम्बा, ही गोष्ट तुंहाला सुरुवातीपासूनच साम्गायला हवी. मी मूळचा कोकणातला. पण इथे मुम्बईमध्ये अठरापगड लोकाम्नी भरलेल्या झोपडपट्टीत राहून इतके दिवस लोटलेत की कोकणातले ते दिवस आता आठवतसुद्धा नाहीत नीटसे. आठवून तरी काय करायचे म्हणा! घर असे आता उरलेच कुठे मला? घरी आधीचीच गरीबी. वडलाम्नी कसेबसे बारावीपर्यम्त शिकवले. पुढेसुद्धा शिकवायची त्याम्ची तयारी होती. पण मला बनायचे होते हृतिक रोशन किम्वा सलमान खान किम्वा काहीच नाही जमले तर निदान सुनील शेट्टी तरी. शि़अणापे़आ सिनेमाचे जास्त वेड होते मला. सलमानला बघून त्याच्यासारखी बा~म्डी बनवायची अन सिनेमात काम करायचे अशी स्वप्ने मी बघत होतो. त्यामुळे व्यायाम बियाम जमून करायचो. त्याच व्यायामामुळे माझी बा~म्डी सलमान इतकी नाही तरी ब~र्यापैकी झाली होती.

त्या कमावलेल्या शरीराचा उपयोग मी दादागिरी करण्यासाठी करायचो. वर्गातल्या मुलीम्वर इम्प्रेशन मारावेसे वाटायचे. त्यातल्या त्यात खोताम्ची सानिया माझी आवडती होती. म्हणजे तसे काही आमचे सूत वगैरे जमलेले नव्हते. पण ती शाळेची हिरा~म्‍इन होती. पुढे मला सिनेमात काम मिळाले की तिला माझ्यासोबत हिरा~म्‍इनचे काम मिळवून द्यायचे असे मी मनाशी ठरवले होते. होतीच सानिया तशी माल. ह्या वयातही तिची छाती वर्गातील इतर मुलीम्पे़आ जास्तच पुढे आली होती. स्कर्टमधून दिसणा~र्या गो~र्या गो~र्या माम्ड्या मला वेड लावायच्या. सोनेरी केस भुरभुर उडायचे तिचे. अपरम नाक मुमताजसारखम दिसायचम. ओठ रसरशीत होते ममता कुलकर्णीसारखे. आणि डोळे माधुरीसारखे. बोलके. आपण तर फिदा होतो तिच्यावर.

पण ती श्रीमम्त बापाची पोर. आमच्यासारख्या फाटक्या मुलाकडे कशाला बघेल? पण हरकत नाही, नम्तर मी सिनेमात चमकलो म्हणजे येईल आपसूक माझ्याशी ओळख काढत. ह्याची खात्री होती मला. त्यामुळेच तिच्याबद्दल घाणेरड्या का~मंएन्ट्स फळ्यावर लिहिणा~र्या बच्चू कुलकर्ण्याला मी इतके ठोकले होते की त्याचे हाड मोडले. मला मास्तराम्नी बदडून काढले होते त्या दिवशी. पण मी काही न बोलता गुपचुप मार खाल्ला. सानियासाठी. सिनेमात नाही का हिरो मार खात व्हिलनच्या तावडीत सापडलेल्या हिरा~म्‍इनसाठी? सानियालासुद्धा माहिती होतम मी बच्चूला काम मारलम ते. मला मास्तराम्चा मार खाताना बघून ओठ दाताखाली दाबून चेहरा खाली वळवून बसली होती ती. पण नम्तर सानिया माझ्याशी कधी बोललीसुद्धा नाही. तरी मला खात्री होती की एकदा मी बा~म्लीवूडमध्ये चमकलो की ती येईल धावून माझ्याकडे.

ती बारावीला होती आणि मी देखील. फरक एवढाच की माझे हे बारावीचे तिसरे वर्ष होते अन तिचे पहिलेच. वर्षभर तिच्याकडे बघत मनात स्वप्ने रम्गवत होतो मी. त्याचा परिणाम म्हणजे पुन्हा एकदा बारावीचा रिझल्ट लागला अन व्ह्यायचे तेच झाले. लागोपाठ तिसरे वर्षी आंही नापास! रात्री बापाची बोलणी खात असताना माझ्या डोक्यात सणक आली. फिल्ममध्ये हिरो बनायचम असेल तर कशाला हवी बारावी अन ग्र~म्ज्यूएशनची कटकट? त्याच रात्री वडलाम्च्या खिशातून होते नव्हते ते सगळे पैसे चोरले. नुकताच पगार झाला होता त्याम्चा. चाम्गले साडेपाचशे रुपये पडले माझ्या हातात. साडेपाचशे रुपये म्हणजे खूप पैसे! चम्द्रावर जाऊन येता येईल एवढ्या पैशात, असे वाटले होते मला तेव्हा!

त्यावेळी माझ्याजवळ असलेल्या कपड्याम्चे गाठोडे बाम्धले. दोन प~म्न्ट अन दोनच शर्ट. आणि आलो मुम्बईला पळून. बारावीला मला तीन अटेम्प्ट करावे लागले होते. त्यामुळे ओठाम्वर मिसरूड फुटले होते. पण डोक्यात अक्कल नावाची वस्तू नव्हती. सलमान अन हृतिकचे बापलोक ह्या फिलं इम्डस्ट्रीमध्ये आधीच नाव पैसा कमावून बसले होते. आपल्या पोराम्ना फिलंअलाईनमध्ये नव्हे तर कुठे भुसार मालाच्या दुकानात पुड्या बाम्धायला लावणार होते काय ते? आमचा बाप मात्र पोस्टात कारकुनी करीत होता. अर्थात हे आता कळतम्य. तेव्हा कळले असते तर......

पण ते जाऊ द्या. मुम्बईत येऊन तर पोचलो. पण हिरो व्हायचे म्हणजे दणक्यात डायला~म्ग मारायचे अन ढिशाम्व ढिशाम्व करायचे एवढीच माझी समजूत होती. फिलं स्टुडिओमध्ये पोचलो की झालो आपण हिरो, अशी माझी पक्की खात्री होती! मुम्बईमध्ये येताच सारा झगमगाट बघून मी हरखलो होतो. काय तो सुम्दर प्ल~म्टफा~म्रं! किती चमकदार दिवे! खास माझ्याच स्वागतासाठी सजलेली दिसत होती जणु मुम्बई नगरी. ती रात्र राजेशाही थाटात मी व्हीटीच्या प्ल~म्टफा~म्रंअवर काढली अन दुसरे दिवशी सरळ आरके स्टुडिओ गाठला चेम्बूरमधला. हो, फिल्मी मासिके वाचून मला कोणता स्टुडिओ कुठे आहे हे माहिती होते. कुणाला तरी चेम्बूरला जाणारी बस विचारली अन पोचलो आरकेमध्ये.

1 comments:

Anonymous,  March 21, 2013 at 6:10 AM  

buy xanax xanax effects snorting - xanax dosage airplane

Related Posts with Thumbnails

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP